Close

Αλεξανδρούπολη: Όλοι φωτογραφίζονται στον φράχτη, κανείς στο Αστυνομικό Μέγαρο που ξέχασε η Πολιτεία

Πενήντα χρόνια ενοικίων, επισκευών και ανεκπλήρωτων υποσχέσεων. Το νέο ναυάγιο του διαγωνισμού αφήνει την Αλεξανδρούπολη χωρίς σύγχρονες αστυνομικές υποδομές, την ώρα που η προστασία των ευρωπαϊκών συνόρων αποτελεί εθνική προτεραιότητα.

Ο φράχτης του Έβρου έχει εξελιχθεί τα τελευταία χρόνια σε έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους συμβολισμούς της ελληνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής για την προστασία των συνόρων. Υπουργοί, κυβερνητικοί αξιωματούχοι, ξένες αντιπροσωπείες, επιστήμονες και εκπρόσωποι ευρωπαϊκών θεσμών επισκέπτονται την περιοχή, ενημερώνονται για τα συστήματα επιτήρησης, φωτογραφίζονται μπροστά στις συνοριακές εγκαταστάσεις και αναχωρούν με την εικόνα μιας χώρας που επενδύει στην ασφάλεια.
Υπάρχει, όμως, και μια άλλη εικόνα. Λιγότερο φωτογενής, αλλά εξίσου αποκαλυπτική για τις πραγματικές προτεραιότητες της Πολιτείας.
Είναι το παλαιό, μισθωμένο κτίριο της οδού Καραϊσκάκη, στο κέντρο της Αλεξανδρούπολης, όπου στεγάζεται εδώ και σχεδόν πενήντα χρόνια η Διεύθυνση Αστυνομίας. Ένα κτίριο που, παρά τις διαδοχικές επισκευές, ανακαινίσεις και μετατροπές, εξακολουθεί να θεωρείται ακατάλληλο για τις απαιτήσεις μιας σύγχρονης αστυνομικής υπηρεσίας.
Αλήθεια, γιατί κανείς δεν συμπεριλαμβάνει στις επίσημες επισκέψεις και μια περιήγηση σε αυτό το κτίριο;
Γιατί δεν δείχνουν στους επισκέπτες τις συνθήκες στις οποίες καλούνται να εργαστούν οι αστυνομικοί που υπηρετούν σε μία από τις πλέον ευαίσθητες περιοχές της χώρας;

Ένα ακόμη ναυάγιο, μισός αιώνας αναμονής

Η πρόσφατη εμπλοκή στον διαγωνισμό Σύμπραξης Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) για την κατασκευή πέντε Αστυνομικών Μεγάρων, μεταξύ των οποίων και της Αλεξανδρούπολης, επαναφέρει με τον πλέον απογοητευτικό τρόπο ένα πρόβλημα που παραμένει άλυτο επί δεκαετίες.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά από πρόσφατη συνάντηση του βουλευτή Καρδίτσας Τέλη Σπάνια με τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, η εμπλοκή στον διαγωνισμό οφείλεται, κατά την ενημέρωση του υπουργού, στις υπέρογκες πρόσθετες οικονομικές απαιτήσεις του αναδόχου. Ο υπουργός διαβεβαίωσε ότι δρομολογείται νέος διαγωνισμός. Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει: πόσο ακόμη θα περιμένει η Αλεξανδρούπολη για ένα έργο που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εδώ και χρόνια;
Ένα έργο που παρουσιάστηκε ως ουσιαστική απάντηση στις στεγαστικές ανάγκες της Ελληνικής Αστυνομίας βρίσκεται ξανά αντιμέτωπο με την αβεβαιότητα.
Για την Αλεξανδρούπολη, ωστόσο, δεν πρόκειται απλώς για την εμπλοκή μιας διαγωνιστικής διαδικασίας. Πρόκειται για μία ακόμη χαμένη ευκαιρία να κλείσει μια εκκρεμότητα σχεδόν μισού αιώνα.
Από τη δεκαετία του 1970 μέχρι σήμερα, κυβερνήσεις άλλαξαν, υπουργοί διαδέχθηκαν ο ένας τον άλλον, βουλευτές και τοπικοί παράγοντες υποσχέθηκαν λύσεις. Το αποτέλεσμα παραμένει ουσιαστικά το ίδιο.
Η Διεύθυνση Αστυνομίας εξακολουθεί να στεγάζεται σε ένα κτίριο που προοριζόταν να καλύψει ανάγκες μιας άλλης εποχής.
Οι ευθύνες είναι διαχρονικές. Βαρύνουν τις κυβερνήσεις και τις πολιτικές ηγεσίες που γνώριζαν το πρόβλημα, αλλά δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν την οριστική επίλυσή του. Αγγίζουν και την τοπική πολιτική εκπροσώπηση, που επί δεκαετίες δεν κατόρθωσε να μετατρέψει ένα αυτονόητο αίτημα σε ολοκληρωμένο έργο.
Αυτό, βεβαίως, δεν απαλλάσσει τη σημερινή κυβέρνηση. Αντιθέτως, την καθιστά υπεύθυνη για την επόμενη ημέρα.Η διαχρονικότητα ενός προβλήματος δεν μπορεί να αποτελεί μόνιμο άλλοθι για τη διαιώνισή του.

Στα σύνορα της Ευρώπης, με υποδομές άλλης εποχής

Ο Έβρος δεν είναι μια συνηθισμένη γεωγραφική περιοχή. Είναι τα ανατολικά χερσαία σύνορα της Ελλάδας και ταυτόχρονα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Εδώ η αστυνόμευση συνδέεται με ιδιαίτερα σύνθετες προκλήσεις: τη διαχείριση των παράτυπων μεταναστευτικών ροών, την αντιμετώπιση κυκλωμάτων διακίνησης ανθρώπων, την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της διασυνοριακής οργανωμένης εγκληματικότητας.
Η γεωγραφική γειτνίαση με την Τουρκία και τη Βουλγαρία, οι σημαντικές οδικές και σιδηροδρομικές διασυνδέσεις, το λιμάνι και το αεροδρόμιο της Αλεξανδρούπολης, αλλά και η ανάδειξη της περιοχής σε ενεργειακό και διαμετακομιστικό κόμβο, δημιουργούν ένα περιβάλλον αυξημένων επιχειρησιακών απαιτήσεων.
Αυτές οι απαιτήσεις δεν αντιμετωπίζονται μόνο με προσωπικό, περιπολικά και ηλεκτρονικά συστήματα επιτήρησης.
Χρειάζονται κατάλληλες εγκαταστάσεις, ασφαλείς χώροι, σύγχρονα συστήματα επικοινωνιών, τεχνολογικός εξοπλισμός και δυνατότητες αποτελεσματικού επιχειρησιακού συντονισμού.
Δεν μπορεί η Πολιτεία να επικαλείται διαρκώς τη στρατηγική σημασία του Έβρου και την ίδια στιγμή να αδυνατεί να κατασκευάσει ένα σύγχρονο Αστυνομικό Μέγαρο στην πρωτεύουσά του. Η αντίφαση είναι προφανής. Και δεν αντιμετωπίζεται με νέες εξαγγελίες.

Πενήντα χρόνια ενοίκια. Πόσο κόστισε τελικά το «προσωρινό»;

Υπάρχει και μια οικονομική διάσταση που αξίζει να διερευνηθεί.
Επί σχεδόν πενήντα χρόνια, το Ελληνικό Δημόσιο καταβάλλει μισθώματα για τη στέγαση της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης.
Στο διάστημα αυτό πραγματοποιήθηκαν επισκευές, ανακαινίσεις και μετατροπές, προκειμένου το κτίριο να διατηρείται λειτουργικό.
Πόσο κόστισαν συνολικά;
Ποιο είναι το άθροισμα των μισθωμάτων και των δαπανών που πραγματοποιήθηκαν όλες αυτές τις δεκαετίες;
Και, κυρίως, τι θα είχε συμβεί εάν η Πολιτεία είχε επιλέξει εγκαίρως έναν μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, αντί να συντηρεί επ’ αόριστον μια προσωρινή λύση;
Δεν υπάρχουν διαθέσιμα συγκεντρωτικά οικονομικά στοιχεία που να επιτρέπουν ασφαλή συμπεράσματα. Αυτό ακριβώς, όμως, καθιστά αναγκαίο έναν επίσημο απολογισμό.
Διότι η ορθολογική διαχείριση του δημόσιου χρήματος δεν αφορά μόνο το πόσο κοστίζει η κατασκευή ενός νέου κτιρίου. Αφορά και το πόσο κοστίζει η διαρκής αναβολή της.
Και στην περίπτωση της Αλεξανδρούπολης υπάρχει ένα ακόμη κρίσιμο δεδομένο: το ιδιόκτητο οικόπεδο 10 στρεμμάτων, που έχει προβλεφθεί για τη νέα εγκατάσταση στον δημοτικό δρόμο προς τον οικισμό Παλαγίας.
Η Πολιτεία οφείλει να εξηγήσει ποια ακριβώς τεχνικά, διοικητικά ή χρηματοδοτικά εμπόδια εξακολουθούν να εμποδίζουν την αξιοποίησή του.

Προτεραιότητα δεν είναι μόνο ο φράχτης

Η προστασία των συνόρων αποτελεί αδιαμφισβήτητη εθνική προτεραιότητα. Και ο φράχτης του Έβρου έχει τη δική του θέση στον σχεδιασμό της συνοριακής ασφάλειας.
Όμως η προστασία των συνόρων δεν αρχίζει και δεν τελειώνει στον φράχτη.
Συνεχίζεται στις αστυνομικές υπηρεσίες, στα επιχειρησιακά κέντρα, στις εγκαταστάσεις όπου εργάζονται καθημερινά οι άνθρωποι που έχουν αναλάβει την ασφάλεια της περιοχής.
Προτεραιότητα για τον Έβρο δεν μπορεί να είναι μόνο ο φράχτης. Προτεραιότητα ήταν και παραμένει η κατασκευή ενός νέου, υπερσύγχρονου Αστυνομικού Μεγάρου στην Αλεξανδρούπολη, το οποίο η πόλη θα έπρεπε να διαθέτει εδώ και τουλάχιστον μία δεκαετία.
Δεν είναι δυνατόν να επενδύονται σημαντικοί πόροι για τη θωράκιση των συνόρων και την ίδια στιγμή να παραμένει επί μισό αιώνα άλυτο το στεγαστικό πρόβλημα της Διεύθυνσης Αστυνομίας.
Η πραγματική θωράκιση του Έβρου απαιτεί και τα δύο: σύγχρονη προστασία των συνόρων και σύγχρονες υποδομές για τους αστυνομικούς που υπηρετούν σε αυτά και ειδικά στην πρωτεύουσα του νομού!
Ένα σύγχρονο Αστυνομικό Μέγαρο δεν αποτελεί πολυτέλεια. Είναι επένδυση στην ασφάλεια, στην ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών και, κυρίως, στους ανθρώπους της Ελληνικής Αστυνομίας.
Οι αστυνομικοί που υπηρετούν στο νότιο τμήμα του Έβρου καλούνται να ανταποκριθούν σε αυξημένες απαιτήσεις, πολλές φορές κάτω από δύσκολες και ιδιαίτερα πιεστικές συνθήκες.
Η Πολιτεία τούς ζητά επαγγελματισμό, ετοιμότητα, αποτελεσματικότητα και διαρκή παρουσία.
Τι τους προσφέρει, όμως, σε επίπεδο κτιριακών υποδομών;
Ο σεβασμός προς τον αστυνομικό – όπως εύστοχα τονίζουν και οι συνδικαλιστικές οργανώσεις της ΕΛ.ΑΣ – δεν αποδεικνύεται μόνο με δηλώσεις αναγνώρισης του έργου του, επισκέψεις πολιτικών προϊσταμένων και φωτογραφίες στις συνοριακές εγκαταστάσεις.
Αποδεικνύεται πρωτίστως με τις συνθήκες εργασίας που του εξασφαλίζει η ίδια η Πολιτεία.
Ένα υπερσύγχρονο Αστυνομικό Μέγαρο στην Αλεξανδρούπολη θα αποτελούσε ταυτόχρονα σύμβολο κύρους της Ελληνικής Αστυνομίας και έμπρακτη αναγνώριση της αποστολής της στα σύνορα της Ελλάδας και της Ευρώπης.
Θα ήταν επίσης μια διαφορετική εικόνα του ελληνικού κράτους προς τους πολίτες, τους επισκέπτες και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Γιατί το κύρος μιας χώρας δεν εξαρτάται μόνο από όσα διακηρύσσει, αλλά και από τις υποδομές με τις οποίες στηρίζει τους θεσμούς της.

Η Α. Δ. Αλεξανδρούπολης δεν χρειάζεται άλλη μία υπόσχεση

Η εμπλοκή στον διαγωνισμό των πέντε Αστυνομικών Μεγάρων δεν πρέπει να αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας πολύχρονης αναμονής.
Αν το συγκεκριμένο χρηματοδοτικό και συμβατικό μοντέλο δεν μπορεί να προχωρήσει, η κυβέρνηση οφείλει να εξετάσει άμεσα άλλες λύσεις. Είναι κάτι που με δεδομένη την δεδηλωμένη ευαισθησία του Πρωθυπουργού για τον Έβρο, μπορεί να γίνει!
Ο διαχωρισμός του έργου της Αλεξανδρούπολης από τον συνολικό σχεδιασμό, εφόσον είναι νομικά και τεχνικά εφικτός, η αξιοποίηση εναλλακτικών χρηματοδοτικών εργαλείων και η ανακοίνωση συγκεκριμένου χρονοδιαγράμματος πρέπει να εξεταστούν χωρίς καθυστέρηση.
Παράλληλα, οι βουλευτές του Έβρου, η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, ο Δήμος Αλεξανδρούπολης, οι συνδικαλιστικές ενώσεις των αστυνομικών και οι παραγωγικοί φορείς οφείλουν να διαμορφώσουν ένα κοινό μέτωπο διεκδίκησης.
Όχι για μία ακόμη διαβεβαίωση. Αλλά για μια σαφή κυβερνητική απόφαση, με εξασφαλισμένους πόρους και δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα.
Η διεκδίκηση αυτή δεν προσφέρεται για κομματική εκμετάλλευση. Ούτε μπορεί να περιοριστεί σε επιστολές που αποστέλλονται και ξεχνιούνται.
Απαιτεί συνέχεια, επιμονή και δημόσια λογοδοσία.
Άλλωστε, η Αλεξανδρούπολη έχει ακούσει αρκετές φορές ότι το νέο Αστυνομικό Μέγαρο αποτελεί προτεραιότητα.
Εκείνο που δεν έχει δει ακόμη είναι να κατασκευάζεται.
Και ίσως στην επόμενη επίσκεψη κυβερνητικού κλιμακίου στον φράχτη του Έβρου, θα άξιζε να προστεθεί μία ακόμη στάση: στο κτίριο της Διεύθυνσης Αστυνομίας Αλεξανδρούπολης.
Για να διαπιστώσουν οι επισκέπτες ότι η ασφάλεια των ευρωπαϊκών συνόρων δεν εξαντλείται σε φράχτες, κάμερες και επιχειρησιακά σχέδια.
Προϋποθέτει και τον σεβασμό προς εκείνους που έχουν αναλάβει να την υπηρετούν.
Διότι το κύρος ενός κράτους δεν μετριέται μόνο από την ισχύ των συνόρων του, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει εκείνους που καλούνται να τα προστατεύσουν.

scroll to top